Een witte kerst en een bomvolle raadsagenda. Geweldig

December is mijn favoriete maand. Ik kan ontzettend genieten van de sneeuw, samen met Baileys mijn hondje door de sneeuw springen, ploeteren, rennen… En achteraf is niets heerlijkers dan een kop warme chocomel of zelfgemaakte erwtensoep.

Toch moet ook gewerkt worden!
De manifestatie “Nee tegen Maastricht aan zee” viel in het water door de kou (is het niet ironisch dat een manifestatie tegen global warming mislukt omdat het te koud is?), maar toch kregen we heel wat aandacht voor ons belangrijkste punt, namelijk dat we zuinig moeten omgaan met onze aarde.

Eigenlijk was ik deze maand uitgenodigd om bij een vergadering van de landelijke CDA Buitenland commissie aan te schuiven, maar door de sneeuw ging dat niet. Dus ja, zelfs ik moet toegeven dat sneeuw niet altijd zo leuk is!

Gelukkig hoefde ik me in Maastricht niet te vervelen. De raadsagenda was bom, maar dan ook echt bom vol. Daarom dat een van mijn onderwerpen, de Stedelijke Programmering (hoe gaan we de komende jaren om met bouwplannen) verschoven is naar januari.

Een ander belangrijk onderwerp voor mij was de Karosseer/Vinkenslag. Vlak voor sinterklaasavond viel bij mij de Voortgangrapportage Karosseer op de deurmat. Mijn hoofd zat vol met rijmpjes dus eigenlijk had ik het lezen ervan uitgesteld tot na ’t heerlijk avondje. Kun je je de schrik voorstellen toen op de bewuste avond mijn telefoon afging en ik hoorde dat een belangrijke beslissing op geniepige wijze in de voortgangrapportage verstopt was!

Het gaat hierbij om het volgende: Vinkenslag is altijd al een geval apart geweest. In 1991 werd besloten dat Vinkenslag te vol was en er een ‘overlooplocatie nodig was’. De Heeg werd uitgekozen als locatie voor dit tijdelijk kampje. De bewoners van De Heeg waren hier alles behalve gelukkig mee. Na een gang naar de Raad van State werd door de gemeente met de bewoners een convenant afgesloten, waarin bepaalde beloftes werden gedaan. Een van de belangrijkste beloftes was dat deze locatie tijdelijk zou zijn, maximaal 5 jaar. En mocht daar iets aan veranderen, zou dat alleen in overleg met de bewoners van De Heeg gebeuren.

Dat was in 1992….

Het kampje bestaat nog steeds. En nu heeft het college bij name van Jacques Costongs besloten dat het te duur zou zijn om zich aan de gemaakte plannen en beloftes te houden en dat De Heeg maar definitief moet worden. Zonder overleg met de gemeenteraad heeft hij deze boodschap als zijnde een feit per brief gecommuniceerd aan de bewoners van De Heeg. Nou, lekker!

Nou, als het aan mij ligt gebeurt dat dus niet he!

Met de vele berichten die ik uit De Heeg gekregen heb, alle informatie en officiële stukken, ben ik naar mijn fractie gegaan en heb ik de zaak bepleit. Met steun van Henri Cortjens en Peter Corsius ben ik verder gegaan. Ik heb direct stevige artikel 37 vragen ( de methode voor raadsleden om wethouders op het matje te roepen) gesteld.
De antwoorden die ik heb gekregen waren trouwens slapjes, vol met onzin. Duidelijk is dat de wethouder nog nooit in de Heeg is geweest, laat staan op de wissellocatie!

Helaas was ik ziek tijdens de behandeling in de commissie, dus heb ik Peter van goede instructies voorzien. En daarna bij de raadsvergadering wilde Jim heel graag het woord voeren, maar ook daar heb ik samen met Peter goed de druk opgevoerd om hiermee niet akkoord te gaan. Met succes! J

De wethouder gaat nu terug naar de omwonenden, 21 januari is het zo ver. Ik blijf er in ieder geval bovenop zitten! Dat de financiering van de omvorming van Vinkenslag zo uit de klauwen is gelopen, is niet de schuld van De Heeg en zij zouden dan ook niet de dupe worden hiervan. Daar sta ik voor.

Uuuuuuuuuuuuuurenlang duurde de vergadering. Officieel heb ik geen woord gezegd. Toch heb ik bereikt dat de wethouder is teruggefloten en zich aan zijn woord gaat houden.

Niet slecht he?